Jerzy Janowicz – polski tenisista urodzony 13 listopada 1990 roku w Łodzi.

 

Biografia

 

Janowicz zaczął grać w tenisa jako pięciolatek. Swój talent szerszej publiczności po raz pierwszy pokazał w 2007 roku, dochodząc do finału juniorskiego US Open. Tam przegrał z rozstawionym z numerem „15” Litwinem Ricardasem Berankisem 3:6, 4:6. Rok później również błysnął, tym razem w juniorskim French Open. W finale tego turnieju przegrał z Tajwańczykiem Yang Tsung-hua 3:6, 6:7.

 

Przełomowy w karierze Janowicza okazał się turniej ATP World Tour Masters w Paryżu w 2012 roku. Po przejściu eliminacji rozpoczął marsz do finału. Wyeliminował kolejno Philippa Kohlschreibera, Marina Cilicia, Andy’ego Murraya, Janko Tipsarevicia i Gillesa Simona. W finale musiał jednak uznać wyższość Davida Ferrera, przgrywając 4:6, 3:6. Rok później świetnie zaprezentował się na Wimbledonie. Jako pierwszy Polak w historii doszedł do półfinału, eliminując kolejno Kyle’a Edmunda, Radka Stepanka, Nicolasa Almagro i Łukasza Kubota. W walce o finał przegrał z Murrayem. To zaowocowało czternastym miejscem w rankingu ATP w sierpniu 2013 roku. Najwyższym w jego całej karierze.

 

Początek 2015 roku przyniósł ostatni znaczący sukces w karierze Janowicza. Łodzianin i Agnieszka Radwańska z powodzeniem wzięli udział w Pucharze Hopmana. W fazie grupowej okazali się lepsi od Australijczyków (3:0) i Brytyjczyków (2:1), jednak musieli uznać wyższość Francuzów (1:2). Pomimo tego, zajęli pierwsze miejsce w grupie i awansowali do finału. Tam pokonali Amerykanów (2:1), konkretnie Serenę Williams i Johna Isnera.

 

W kolejnych latach Janowicz często zmagał się z kontuzjami, co skutkowało wieloma występami poniżej oczekiwań i coraz niższym miejscem w rankingu ATP.

 

Sukcesy

 

Puchar Hopmana (2015); półfinalista Wimbledonu (2013); finalista turniejów ATP w grzej pojedynczej w Paryżu (2012), Winston-Salem (2014) i Montpellier (2015); finalista turnieju w grze podwójnej w Indian Wells (2013); finalista juniorskiego French Open (2007) i Wimbledonu (2008)