Jak podkreślił, priorytetem jest bezpieczeństwo uczestników, na co zwracał uwagę od samego początku, jak tylko rozpoczynały się przygotowania do ekspedycji.

Marek Chmielarski powiedział, że słowa o zakończeniu działalności ściskały wszystkim gardła. "Nasze serca zrobiły się bardzo ciężkie, trudno było złapać oddech. Przyjechaliśmy tu nie po to, by jeść i pić herbatę gotowaną z lodu. Każdy z nas zainwestował w tą wyprawę coś więcej niż dobra materialne. Spędziliśmy tu dwa miesiące z ogromną wiarą, że tym razem uda się wejść na szczyt. Niestety, góra nas nie chciała".

W poniedziałek na rekonesans do bazy wysuniętej (ABC–Advanced Base Camp) i nieco wyżej, w kierunku obozu pierwszego, udali się Adam Bielecki i Janusz Gołąb. Okazało się, że na drodze do "jedynki" wszystkie liny są zasypane, a namiot w ABC jest uszkodzony. Ich zdaniem istnieje również duże prawdopodobieństwo, że zniszczeniu uległy namioty w obozach pierwszym, drugim i trzecim.

"Po ich powrocie analizowaliśmy sytuację na różne strony, różne sposoby. Nikt z nas nie chciał myśleć, że to już koniec. Ale... Serca nasze chciały, jednak rozum nas stopował. To nie była pochopna decyzja. Została podjęta z ciężkim sercem" – podkreślił Chmielarski.

Warunki atmosferyczne w najbliższych dniach nie pozwolą na wspinaczkę. Prognozy z różnych źródeł wskazują na bardzo krótkie okno pogodowe w okolicach 11 marca. W następnych dniach ma być coraz gorzej. Wielicki zwrócił uwagę na brak możliwości zaaklimatyzowania minimum jednego zespołu na wysokości 7200 m, który by zdążył po powrocie do bazy podjąć próbę ataku szczytowego w tym okresie.

W minionym tygodniu obfite opady śniegu na K2 (łącznie ponad 80 cm) stworzyły poważne zagrożenie lawinowe w górnych partiach drogi. Portal meteorologiczny Ventusky ostrzega o dużych opadach na wysokości 7600 m.