Złoty medal ME w kategorii junior półśredniej wywalczył w 1973 roku w Belgradzie. Dziewięć razy był mistrzem Bośni i Hercegowiny oraz czterokrotnie mistrzem Jugosławii. Był olimpijczykiem z Montrealu (1976).

Profesjonalną karierę Benes rozpoczął w 1977 roku, a po dwóch latach sięgnął po pas mistrza kontynentu w wadze junior średniej. Na ringu w Banja Luce znokautował w czwartej rundzie Francuza Gilberta Cohena. Bez powodzenia walczył o mistrzostwo świata WBA.

W ostatnich latach Benes ciężko chorował. Mieszkał w skromnym domu i nie miał pieniędzy na opiekę zdrowotną na odpowiednim poziomie.