Jagiellonia wygrała ten mecz zasłużenie, choć decydującą bramkę zdobyła w doliczonym czasie gry. Goście po utracie pierwszego gola co prawda zdołali doprowadzić do remisu, ale w ofensywie mieli zbyt mało atutów, by wygrać ten półfinał.

 

Pierwsza połowa nie dostarczyła kibicom zbyt wielu emocji, choć trudno obu drużynom odmówić zaangażowania. Goście zmusili Jagiellonię do ataku pozycyjnego, w którym gospodarze niezbyt dobrze sobie radzili, wobec dobrej gry defensywnej Miedzi. Ta czekała na kontry; w 11. min udało jej się przeprowadzić składną akcję lewą stroną, dośrodkowanie zdołał wybić Bodvar Bodvarsson, ale piłka sprytnie zagrana przez Petteriego Forsella trafiła do Omara Santany, który uderzał z pola karnego, ale niecelnie.

 

Forsell tradycyjnie próbował też strzałów z dystansu, miał też rzut wolny z ok. 30 metrów od bramki Jagiellonii, ale Marian Kelemen nie był zmuszany do interwencji.

 

Białostoczanie byli co prawda dłużej przy piłce, ale oni również nie stwarzali ciekawych sytuacji. Dwa razy uderzał głową Bartosz Kwiecień, ale pierwszy strzał był zbyt słaby, a drugi - niecelny. W końcówce tej połowy Miedź broniła się niemal przed własnym polem karnym, ale wciąż robiła to skutecznie.

 

Jagiellonia zaatakowała od razu po przerwie. W jej grze było widać większe zaangażowanie w odbiorze piłki, szybciej rozgrywała też swoje akcje. Podobnie jak w końcówce pierwszej połowy, udało jej się zepchnąć Miedź do głębokiej obrony.

 

Na prowadzenie białostoczanie wyszli w 61. min, gdy - po dośrodkowaniu z rzutu rożnego - piłka ostatecznie trafiła do Romanczuka, a Ukrainiec z polskim paszportem strzałem w lewy róg bramki Miedzi zdobył gola.

 

Jagiellonia nadal atakowała i jej przewaga rosła. Strzelali m.in. Martin Pospisil, Kwiecień i Guilherme, ale albo niecelnie, albo zbyt słabo, by pokonać Antona Kanibołockiego. W 78. min gospodarze przekonali się, jak groźne są rzuty wolne Miedzi, gdy do piłki podchodzi Forsell. Co prawda kilka wcześniejszych prób Fina było nieudanych, ale teraz strzałem z ok. 30 metrów pokonał on Kelemena. Jak się potem okazało, był to jedyny celny strzał legniczan w tym meczu.

 

Ale po tym golu gra się wyrównała; w 84. min po składnej akcji Miedzi Juan Camara sprytnym strzałem z linii "szesnastki" próbował zaskoczyć słowackiego bramkarza Jagiellonii, ale nie trafił. W doliczonym czasie gry, gdy coraz więcej wskazywało na dogrywkę, znowu zaatakowała Jagiellonia. Indywidualnej akcji próbował Jesus Imaz i zdołał wywalczyć rzut rożny. Stały egzekutor Guilherme dośrodkował, a w samym środku pola karnego najwyżej do piłki wyskoczył Romanczuk i pewnym strzałem w róg dał Jagiellonii zwycięską bramkę.

 

Wynik mógł być jeszcze wyższy, gdyby tuż przed końcowym gwizdkiem Hiszpan Imaz lepiej zachował się w sytuacji sam na sam z Kanibołockim, ale i tak to gospodarze odtańczyli na boisku taniec radości po awansie do finału Pucharu Polski.

 

Mecz obejrzało ponad 18 tys. widzów (stadion może pomieścić ok. 21-22 tys.), co w Białymstoku jest rekordem od wielu piłkarskich spotkań miejscowej Jagiellonii. Skuteczna okazała się profrekwencyjna akcja "Pełen stadion na półfinał", w ramach której duża część biletów była w sprzedaży po 5 zł.

 

Jagiellonia Białystok - Miedź Legnica 2:1 (0:0)

Bramki: Romanczuk 61, 90 - Forsell 77

 

Jagiellonia: Marian Kelemen - Zoran Arsenić, Ivan Runje, Nemanja Mitrović, Bodvar Bodvarsson - Arvydas Novikovas (90. Jakub Wójcicki), Bartosz Kwiecień (81. Jesus Imaz), Taras Romanczuk, Martin Pospisil, Guilherme - Patryk Klimala

 

Miedź: Anton Kanibołoćkyj - Aleksandar Miljković, Mateusz Żyro, Kornel Osyra, Tomislav Bozić (67. Mateusz Szczepaniak), Artur Pikk - Henrik Ojamaa, Rafał Augustyniak (66. Borja Fernandez), Omar Santana, Juan Camara - Petteri Forsell

 

Żółte kartki: Romanczuk - Ojamaa, Bozić, Osyra, Fernandez

 

WYNIKI I TERMINARZ TOTOLOTEK PUCHARU POLSKI