Poznaliśmy pierwszych finalistów ME piłkarzy ręcznych

Optymistyczne spojrzenie na polską piłkę ręczną. Tomasz Włodarczyk wyjaśnia

Był to dziesiąty udział w półfinale Euro Chorwacji, która była finalistką w latach 2008, 2010 i 2020, ale nigdy nie zdobyła złotego medalu. Z kolei Niemcy po raz siódmy wystąpili w tej fazie ME, a trofeum zdobyli w latach 2004 i 2016 (w Polsce).

ZOBACZ TAKŻE: 7 powodów do optymizmu dla kibiców polskiej piłki ręcznej

Chorwacja i Niemcy spotkały się sześć razy na turniejach Euro, z czego Chorwaci odnieśli pięć zwycięstw, a Niemcy tylko jedno, w 2002 roku.

Trenerzy Alfred Gislason (Niemcy) i Dagur Sigurdsson (Chorwacja) grali w reprezentacji Islandii.

Zespół z Bałkanów od początku często z różnym skutkiem decydował się na wariant gry 7:6 kosztem bramkarza. W pierwszej połowie drużyny długo trafiały na przemian. Niemcy dwubramkowe (15:13) prowadzenie zanotowały dopiero w 26. minucie. Po chwili tablica ponownie wskazywała remis. Wynik do przerwy mógł ustalić były bramkarz Industrii Kielce Andreas Wolff, ale jego daleki rzut do pustej siatki był minimalnie niecelny.

Po zmianie stron Chorwaci mieli coraz więcej problemów ze zdobywaniem goli. Pierwsze dziesięć minut drugiej połowy Niemcy wygrali 6:2, co tylko powiększyło frustracje ekipy Sigurdssona. Dwa kolejne trafienia z prawego skrzydła Mario Sostaricia pokazały, że nie wszystko jeszcze stracone. Niemcy przezwyciężyli chwilowy przestój, ale ich przewaga zmalała do trzech goli. Na ostatnie dziesięć minut gry Chorwaci wrócili do systemu 7:6. Nie mogło już to odwrócić losów spotkania. Niemcy po raz czwarty w historii Euro zameldowali się w finale.

Najlepszym zawodnikiem meczu (MVP) został wybrany Andreas Wolff, który obronił 13 z 41 rzutów. 

Niemcy - Chorwacja 31:28 (17:15)

Najwięcej bramek - dla Niemiec: Lukas Zerbe 6, Johannes Golla, Juri Knorr, Renars Uscins, Lukas Mertens, Fischer, Justus - po 4; dla Chorwacji: Tin Lucin 6, Luka Lovre Klarica i Ivan Martinović - po 5.