Poradnik #AdoptujMistrza | Plac zabaw to nie miejsce dla psa

Wiosna. Lato. Dobra pogoda.

Dzieci bawią się na placu zabaw, rodzice rozmawiają na ławkach, a przy ogrodzeniu stoi pies. Czasem spokojnie siedzi. Czasem szczeka. Czasem szarpie smycz. A czasem wygląda, jakby po prostu się poddał. Dla wielu osób to normalny widok. Przecież opiekun jest obok. Przecież to tylko kilkanaście minut. Przecież pies „poczeka”.

 

ZOBACZ TAKŻE: Poradnik #AdoptujMistrza | Zabawa z psem

 

Problem polega na tym, że bardzo często nie jest to dla psa ani przyjemne, ani neutralne doświadczenie. Pies nie przyszedł na plac zabaw. Dla dziecka plac zabaw jest miejscem zabawy. Dla psa najczęściej jest miejscem pełnym trudnych bodźców:

· krzyków,

· biegania,

· nagłych ruchów,

· obcych ludzi,

· piłek,

· rowerków,

· hulajnóg.

Do tego dochodzą zapachy, emocje i ciągłe zmiany sytuacji. Dla psów jest bardzo trudno by odnaleźć się w takim środowisku.

 

Stres. Kiedy myślimy o zestresowanym psie, często wyobrażamy sobie zwierzę, które szczeka, wyrywa się albo próbuje uciekać. Tymczasem część psów reaguje zupełnie inaczej. Po prostu zamiera. Siada. Kładzie się. Przestaje reagować.

I właśnie dlatego wielu opiekunów błędnie zakłada, że pies sobie radzi. A on często po prostu nie ma już możliwości poradzenia sobie z nadmiarem bodźców.

 

Czego uczy się pies w sytuacji, gdy zabieramy go na plac zabaw?

Przede wszystkim każde doświadczenie zostawia ślad. Jeżeli regularnie zabieramy psa w miejsca, w których przez długi czas odczuwa dyskomfort i nie ma możliwości odejścia, organizm zaczyna budować określone skojarzenia.

Pies może nauczyć się, że:

· nie ma wpływu na sytuację,

· nie może zwiększyć dystansu od tego, co go stresuje,

· jego sygnały są ignorowane,

· świat jest nieprzewidywalny i męczący.

Nie musi to oznacza to, że po jednym pobycie przy placu zabaw pojawią się problemy behawioralne. Ale regularne przeciążanie psa wpływa na jego samopoczucie, poziom stresu i poczucie bezpieczeństwa.

 

Spacer to czas dla psa. To jedna z najważniejszych rzeczy, o których często zapominamy. Spacer nie jest wyłącznie przerwą na potrzeby fizjologiczne.

To czas, kiedy pies:

· eksploruje otoczenie,

· węszy,

· zdobywa informacje o świecie,

· rozładowuje napięcie,

· buduje relację z opiekunem.

Jeżeli przez znaczną część spaceru stoi przypięty do ogrodzenia placu zabaw, czy nawet siedzi przy ławce, na terenie placu, wiele z tych potrzeb pozostaje niezaspokojonych.

 

Dlatego warto rozdzielać aktywności. Jeżeli planujesz spędzić pół godziny lub godzinę na placu zabaw z dzieckiem, zastanów się, czy nie lepiej wcześniej wyjść z psem na spokojny spacer albo zrobić to później.

 

A co z bezpieczeństwem dzieci i psa?

Plac zabaw bywa trudnym miejscem nie tylko dla psa. Także dla dzieci. Dziecko biegnące prosto na obcego psa, pies przestraszony nagłym dotykiem, smycz przebiegająca przez przejście - to sytuacje, które mogą skończyć się niepotrzebnym stresem dla wszystkich.

Dlatego wiele regulaminów placów zabaw wprost zakazuje wprowadzania psów na ich teren. I nie chodzi tu o niechęć do zwierząt. Chodzi o bezpieczeństwo.

 

Nie wszystko da się robić jednocześnie. To nie jest artykuł o ocenianiu rodziców.

Wielu opiekunów psów ma dzieci. Wielu rodziców ma psy.

To normalne, że czasem próbujemy połączyć różne obowiązki. Warto jednak pamiętać, że zarówno dziecko, jak i pies potrzebują naszej uwagi. I czasem najlepszym rozwiązaniem jest po prostu podzielenie tych aktywności. Bo spacer z psem powinien być czasem dla psa. Tak samo jak zabawa na placu zabaw powinna być czasem dla dziecka. A potrzeby jednego i drugiego zasługują na to, żeby potraktować je poważnie.

 

#AdoptujMistrza

Przejdź na Polsatsport.pl